Od roku 1992 specjalizujemy się w sprzedaży sprzętu do gier w unihokeja. Oferujemy kije, bramki, piłeczki, odzież, akcesoria, zestawy szkolne takich marek jak EXEL, COBRA, UNIHOC, ZONE, itp.

Jesteśmy regionalnym przedstawicielem dystrybutora marek EXEL i Canadien - firmy Madar Polska. Cały asortyment dostępny na stronie www.unihokej.pl zakupić można za naszym pośrednictwem.  Czas oczekiwania na zamówiony towar (dostępny na magazynie) - do 2 dni roboczychDo podanych na stronie internetowych cen należy doliczyć 20 zl kosztów przesylki.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Historia unihokeja

Unihokej to jedna z najmłodszych dyscyplin sportowych, a jej zasady są bardzo proste. Nazwa tej dyscypliny jest skrótem od uniwersalnego hokeja. Jest to gra zespołowa, w której uczestniczą bezpośrednio dwie drużyny składające się z 5 lub 4 osób (liczba zawodników zależy od wielkości boiska). Celem gry jest zdobycie jak największej liczby bramek. Grę prowadzi się przy użyciu specjalnej konstrukcji kijów z tworzywa sztucznego oraz lekkiej, perforowanej piłeczki plastikowej. Wielkość bramek metalowych składanych lub stałych również zależna jest od wielkości boiska. Boisko to prostokąt, w którym wyznaczona jest linia środkowa, pola bramkowe, punkty rzutów karnych i sędziowskich. W czasie gry należy przestrzegać podstawowych zasad: nie wolno grać kijem uniesionym powyżej kolan, nie wolno też grać głową, nogą oraz przebywać i bronić w polu bramkowym. Mecze sędziowane są przez dwóch równorzędnych sędziów.

Ze względu na charakter pracy mięśniowej oraz czynności ruchowych wykonywanych przez zawodników unihokej jest grą niezwykle dynamiczną, pod względem rozwoju cech motorycznych zaliczyć go można do dyscyplin o charakterze szybkościowo-wytrzymałościowym. Unihokej, jak i inne gry drużynowe, wymaga od zawodników przede wszystkim umiejętności działań zespołowych, a niezbędnym warunkiem do odniesienia zwycięstwa jest współpraca poszczególnych jednostek, formacji i całego zespołu. Gra kształtuje zdyscyplinowanie, umiejętność opanowania przeżyć i stanów emocjonalnych, rozwija inwencję zawodnika oraz możliwość improwizacji. Uczy również szlachetnej i nieustępliwej walki, podejmowania szybkich decyzji i poczucia odpowiedzialności.

Początkowo unihokej był tylko grą rekreacyjną, rodzinną, stanowił uzupełnienie zajęć z innych dyscyplin, obecnie podbija świat, wchodzi na duże areny sportowe. Rozwija się niezwykle dynamicznie i ma coraz więcej zwolenników na całym świecie. Ta atrakcyjna i widowiskowa gra stanowi również znakomite uzupełnienie specjalistycznych treningów innych dyscyplin sportu. Można ją także uprawiać w szkole w ramach zajęć wychowania fizycznego. Podstawową zaletą unihokeja jest to, że mogą w niego grać wszyscy, także osoby o mniejszej sprawności fizycznej, a nawet niepełnosprawni. Wymaga to jednak odpowiednich modyfikacji. Gra jest bezpieczna, wyzwala wiele emocji i daje grającym dużo przyjemności. Jej uniwersalność polega m.in. na możliwości dokonywania zmian dotyczących zasad gry w zależności od umiejętności i potrzeb grających oraz na dużych możliwościach adaptacyjnych - tam, gdzie nie ma sal gimnastycznych, grać można na korytarzach czy innych nawierzchniach utwardzonych.

Unihokej jest niezwykle popularny w krajach skandynawskich. Gra ta nosi różne nazwy: w Szwecji i Rosji - innebandy, Japonii - unihoc, Anglii - floorball, a w Niemczech - land hockey. Międzynarodowa Federacja tej dyscypliny przyjęła nazwę floorball. Obecnie unihokej jest znany pod różnymi nazwami w około 20 krajach świata, w tym - poza Europą - w Japonii, Kanadzie, USA, Australii.

Korzeniami swoimi sięga lat pięćdziesiątych. W tym okresie powstała w USA gra dla młodzieży, w której mecze rozgrywano na hali przy pomocy kijów i krążka. Zasady gry były bardzo podobne do hokeja na lodzie. Grę nazwano floorhockey. Pierwszy turniej rozegrano w 1962 roku w Michigan.

W latach siedemdziesiątych gra dotarła do Szwecji, dzięki studentom, którzy zetknęli się z nią w Holandii podczas wakacji. Stała się bardzo popularna w szkołach i klubach szwedzkich, przyjmując nazwy: lasticbandy, softbandy, floorbandy.

Jako dyscyplina sportowa zaistniała w momencie powstania w Szwecji pierwszego na świecie związku sportowego pod nazwą Svenska Innebandy Forbundet w roku 1981. Szwecja jest krajem, w którym gra ta zdobyła największą popularność. W unihokeja grają tam miliony ludzi, istnieje przeszło 1500 klubów sportowych, a liczba zarejestrowanych zawodników przekracza 70 000 osób.

W 1986 roku utworzono międzynarodową federację - International Floorball Federation (IFF). Skupia ona obecnie 24 kraje z całego świata (Anglia, Australia, Belgia, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Japonia, Litwa, Łotwa, Niemcy, Norwegia, Polska, Rosja, Singapur, Szwajcaria, Szwecja, USA, Węgry, Włochy).

Do Polski unihokej zawitał w 1991 roku.

W 1995 roku została zarejestrowana Polska Federacja Unihoca, skupiająca Uczniowskie Kluby Sportowe, Ludowe Kluby Sportowe i inne kluby z całej Polski. W 1996 roku unihokej został włączony do programu Igrzysk Młodzieży Szkolnej jako dyscyplina obowiązkowa. Uprawia się go obecnie w 5 000 szkół podstawowych, średnich i na wyższych uczelniach.